• Linkedin
  • Pinterest
  • Google +
  • Vimeo
  • Youtube
  • Mail
Aug
01

2013

Medelijden met voorwerpen



Mensen hebben gevoelens. Dit weten we allemaal. Dieren hebben gevoelens, ook hiervan zijn de meesten van ons op de hoogte. Alhoewel insecten vaak vergeten worden.
Een vlieg die toevallig binnen komt vliegen omdat het niet opvalt dat er door een deuropening gevlogen wordt, word zonder pardon neergemept. Bij voorkeur met een elektronische vliegenmepper.
Zelfs planten hebben gevoelens. Persoonlijk kan ik me hier weinig bij voorstellen. Ik zie namelijk geen gezichtsuitdrukking als ik na een avondje stappen tegen een boom aan sta te plassen.
Ofwel, het boeit de boom niet, of de boom heeft geen gevoelens.
Maar als ik met een bijl een boom probeer om te hakken (wat ik overigens nooit doe omdat dit een erg vermoeiend klusje is) hoor ik de boom ook niet klagen.
Ik heb dus eigenlijk nooit medelijden met de flora des natuurs. Voor mij hoeft de natuur ook niet op te rotten overigens, want ik geniet zelf wel van haar aanwezigheid. Waar moet ik anders tegenaan plassen…waar kan ik anders zacht op landen als ik met de brommer over de kop vlieg…waar moet ik anders onder schuilen als het hard begint te regenen…waar moet ik anders mijn hangmat aan monteren?

Maar goed, ik dwaal af voordat ik daadwerkelijk opgedwaald ben.
De gevoelens van voorwerpen. Er is een groep mensen die lijden mee met de ‘gevoelens’ van voorwerpen. Mensen met dwangneuroses:
Je hebt een zak met 3 oliebollen. Die zien er heerlijk uit. Maar na het eten van de eerste oliebol voel je je toch al aardig vol. Maar omdat ze zo lekker zijn, besluit je de tweede ook nog op te eten.
Het maagzuur begint te borrelen en je slokdarm is bekleed met een olielaag. Wat zal ik doen…kotsen, of er niet aan denken? Dit zijn de 2 opties van de ‘normaal’ denkende mens.
Iemand met een dwangneurose heeft vaak nog een derde optie. Namelijk, het opeten van de derde oliebol. Want anders ligt die oliebol daar helemaal alleen in die zak. En dat kan niet!!!!
Een ander voorbeeld is het zogenaamd masseren van stoeptegels. Als je op straat loopt kiest de ‘normale’ mens voor de kortste route. En dan maakt het niet uit of je dan precies op een stoeptegel stapt of er maar half op stapt.
Beginnende dwangneuroten kunnen er niet tegen als er maar half op een stoeptegel gestapt wordt. Zij planten hun voet het liefst recht op een stoeptegel, met de ‘voeg’ als uiterste grens. Hun loopje ziet er in hun geval nog niet zo vreemd uit, omdat zij ermee kunnen leven om er telkens een tegel tussen te laten.
Maar echte dwangneuroten, de oude rotten in het vak, kunnen daar zelfs geen tegel meer tussen laten. Het is namelijk zielig voor de tegels die worden overgeslagen. Dus dan moet elke opeenvolgende tegel betreed wordt. Ze zien het als een soort van massage voor de tegels. Vanzelfsprekend wordt het loopje dan natuurlijk ook erg pet-shop-boy-achtig.
De dwangneuroten die aan het einde van hun latijn zijn, maken het dan nog een stukje bonter. Aangezien de stoeptegels ook in de breedte liggen, moet daarom ook van links naar rechts gelopen worden. Het ziet niet uit!!

Laten we eens wat medelijden scheppen met voorwerpen, zonder dat we er een dwangmatig tintje aan vast hangen.
Hoe zielig is de afvoer van een wasbak! Als die afvoer nu geen dorst heeft. Wordt deze toch gedwongen om 10 liter afwaswater op te drinken. Als de afvoer nu misselijk is. Wordt deze toch gedwongen om 10 liter afwaswater met spaghettislierten en zure melk op te drinken.
Ik vind dat zielig. Tegelijkertijd heb ik heel veel respect voor de afvoer. Ik heb een afvoer nog nooit zien overgeven. Af en toe weigert deze weleens door te slikken, maar dan moet je met de vinger in de keel, en dat is dat probleem ook weer verholpen.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt cookies om bezoekerstatistieken te meten via Google Analytics. We vragen je eenmalig hiervoor toestemming te geven. Klik hier voor meer informatie.

Via mijn website wordt een cookie geplaatst van het Amerikaanse bedrijf Google, als deel van de “Analytics”-dienst. Ik gebruik deze dienst om bij te houden en rapportages te krijgen over hoe bezoekers de website gebruiken. Google kan deze informatie aan derden verschaffen indien Google hiertoe wettelijk wordt verplicht, of voor zover derden de informatie namens Google verwerken. Ik hebb hier geen invloed op. De informatie die Google verzamelt wordt zo veel mogelijk geanonimiseerd. Uw IP-adres wordt nadrukkelijk niet meegegeven. De informatie wordt overgebracht naar en door Google opgeslagen op servers in de Verenigde Staten.

Sluiten